Κάθε τραγούδι έχει ένα νόημα και κάποια βαθύτερα μηνύματα, όλα όμως είναι συνδεδεμένα σαν μια ιστορία, που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και καταστάσεις. Είτε δικές μου είτε ανθρώπων που αγαπώ. 

Γράφω για πρώην, για νυν, για τους ποτέ, για trends, για ανασφάλειες και πνιγμένα συναισθήματα, για τον κόσμο και την κοινωνία μας. 

Ολοι αντιμετωπίζουμε τέρατα, κάποια τα δαμάζουμε, τα κάνουμε φίλους όπως τα Πόκεμον, άλλα τα πολεμάμε, όπως ο Άγιος Γεώργιος τον Δράκο και άλλα… τα ερωτευόμαστε και πέφτουμε στην παγίδα του σεξι τέρατος. 

Το Τέρας της Αλήθειας

ΝΟ ΑΙ

Όταν θα πρωτοακούσει κάποιος τον Πρόλογο ίσως να καταλάβει ότι ναι, έχει χρησιμοποιηθεί τεχνητή νοημοσύνη. Το "ΝΟ ΑΙ" είναι ένα ειρωνικό τραγούδι για την τεχνητή νοημοσύνη που έχει μπει στη ζωή μας αλλά και στις σχέσεις μας μέσω των συμβουλών που κάποιοι ακολουθούν τυφλά. Προσπαθούμε να είμαστε τέλειοι σαν υπολογιστές και στο τέλος μας λείπει κάτι αληθινό και ωμό που ξεσπάμε. 

Το Τέρας του ΑΙ μπορεί να γίνει επικίνδυνο γι’ αυτό είναι σημαντικό να ενημερωνόμαστε για τις επιπτώσεις σε πολλούς τομείς και πώς μπορούμε να αντισταθμίσουμε την χρήση του. Δυστυχώς και εγώ χρησιμοποίησα το Τέρας του ΑΙ αφού βρίσκομαι σε μια πολύ δύσκολη περίοδο στην ζωή μου όπου δεν μπορώ να επενδύσω μόνος μου σε ένα τέτοιο project. Έτσι η χρήση της είναι αναπόφευκτη στην παρούσα φάση γιατί έχω αποστολή από το Τέρας της Αλήθειας.

Αλλά είναι σημαντικό να ξέρουμε τι waste έχουμε κάνει και πώς μπορούμε να βελτιώσουμε το eco-footprint μετά από πολλή χρήση. Αν όντως ασχοληθώ επαγγελματικά με το τραγούδι, προφανώς δεν θέλω να χρησιμοποιώ ΤΝ αλλά να συνεργάζομαι με μουσικούς. Προς το παρόν μάχομαι με το Τέρας αυτό και χρειάζομαι το κοινό και τις ακροάσεις σας για να εξελιχθώ, να ακουστώ και να βρω τον δρόμο μου. 

Καθώς τα χρόνια με ΑΙ περνούν, αρχίζω να καταλαβαίνω ότι όλοι μας αλλάζουμε μαζί με αυτό. Κάποιοι γινόμαστε υπερβολικά ευγενικοί ή δίνουμε συνεχώς πληροφορίες σαν bots, εγώ ας πούμε πάντα θα αναγνωρίσω την άποψη του άλλου στην αρχή, πριν πω την δική μου. Μέσα από όλα τα Τέρατα αυτά της εποχής που ζούμε, ποιος είναι τελικά ο πραγματικός εαυτός μας;  Είναι πιστεύω στο χέρι μας να χρησιμοποιήσουμε το Τέρας του ΑΙ υπέρ μας και να παραμείνουμε με αληθινή ψυχή. Τέλος, έχει σημασία να μας προστατεύσει το Τέρας του κράτους στην προκειμένη, αλλά πάνω απ' όλα η μουσική μου δεν θέλω να κρίνει αλλά να σατιρίσει και να σχολιάσει το φάσμα της πραγματικότητας με διασκεδαστικό και χιουμοριστικό τρόπο.  

Το Τέρας του Πάθους 

FLESH 

Το τραγούδι Flesh αφορά τα χρόνια μεταξύ 15-25 που οι ορμόνες χτυπάνε κόκκινο και το μόνο που θες είναι κάτι σεξουαλικό. Εχει να κάνει με το σώμα, τους μυς, τα όργανα, με την επιθυμία να κατακτήσεις ένα κορμί και να το απολαύσεις. Ωστόσο πιο βαθιά το τραγούδι αυτό αναφέρεται στο πόσο εύκολα οι άνθρωποι παγιδεύονται σε ένα ατελείωτο κυνήγι για ολιγόλεπτη απόλαυση, ένα γεγονός που δε με βοήθησε να κάνω σοβαρή αληθινή σχέση για πάρα πολλά χρόνια. Η πρώτη μου φορά στα δεκαοχτώ ήταν καταστροφική γιατί ήταν η πρώτη φορά που ενέδωσα στο Flesh και μοιράστηκα online την εμπειρία και το είδε ο πατέρας μου και έγινε all red κυριολεκτικά. Ηταν τόσο κάθετος που ενώ σπούδαζα μακριά εγώ είχα δώσει υπόσχεση να μην ξανακάνω τίποτα. Και όντως για όλα τα φοιτητικά μου χρόνια έμεινα εγώ και εγώ, κι η σάρκα έμεινε «απότιστη». Η πρώτη μου σχέση ήταν το 2017 και τελείωσε το 2020 και έκτοτε είμαι ελεύθερος προσπαθώντας να ανακαλύψω τι ζητάω.  

CELIBACY 

Το τραγούδι αυτό μιλάει για την κατάσταση αυτή που θες επειγόντως οποιονδήποτε για σεξουαλικη επαφή αλλά δεν μπορείς. Για πολλά χρόνια ακόμα και τώρα επιλέγω την αποχή, και κάνω σεξ πολύ σπάνια, μόνο με άτομα που σημαίνουν κάτι. Ενώ έχω εφαρμογές δεν έκλεισα ποτέ ραντεβού για σεξ, όπως κάνουν πολλοί. Σε αυτό το mode επειδή προφανώς ημουν σε μια κατάθλιψη που δεν είχα καταλάβει γιατί πολύ απλά δεν με δέχτηκε ο μπαμπάς μου, άρχιζα να τρώω. Κάθε χειμώνα θα έφτανα πολλά κιλά οπότε και οι επιλογές μου θα ήταν αντίστοιχες. Κάθε καλοκαίρι τα έχανα και προσπαθούσα να βρω σχέση, χωρίς επιτυχία μέχρι το 2017. Για μένα το σεξ ήταν πάντα περίπλοκο αφού πάντα θα ένιωθα λίγος και ένοχος ότι προδίδω τον πατέρα μου. Αυτό με έκανε ανοιχτό, να βλέπω σεξι στο διαφορετικό και το ξεχωριστό. 

Το Τέρας του Κράτους

ΚΑΘΑΡΟΣ

Ούτε μία ούτε δύο αλλά τρεις φορές με σταμάτησαν και μου έκαναν σωματικό έλεγχο χωρίς λόγο μέσα σε δύο χρόνια. Δεν είναι ακριβώς αυτή η ασφάλεια που ζητάμε, ενώ οριακά νιώθω όπως στο σχολείο που είχα νταήδες μια ζωή για το πάχος και την εσωστρέφεια, μόνο που τώρα οι νταήδες είναι οι "προστάτες". 

ΜΠΡΑΒΟ

Αυτό το τραγούδι γράφτηκε χίλιες φορές και τελικά αφαιρέθηκαν τα μισά ως μια πρώτη ήπια «παρατήρηση» κράξιμο με την χαρακτηριστική μου ειρωνεία που όλοι οι αγαπημένοι μου αγαπούν να μισούν. Λέω ένα μεγάλο μπράβο αφαιρώντας το πέπλο των ψεμάτων που έχουμε χτίσει και απλά δείχνοντας τη σκληρή αλήθεια. Είναι χαρούμενο διότι κάπως έτσι γιορτάζουμε επιτεύγματα που όμως χτίστηκαν στις πλάτες απλών ανθρώπων που δεν έλαβαν ποτέ αναγνώριση για τίποτα.  Δεν έχω να πω κάτι για τους στίχους είναι πράγματα που λίγοι non-indie καλλιτέχνες θα μπορούσαν να πουν δημόσια χωρίς να τους κλείσουν το στόμα αλλά κάποιος σ αυτή τη χώρα πρέπει να τα πει εντέλει με ότι συνέπειες και να έχει. 

Το Τέρας της Ανασφάλειας

Ο ΘΕΟΣ ΜΕ ΜΙΣΕΙ 

Μπαίνουμε λίγο στο σκοτεινό κομμάτι του εαυτού μου ως κάτι οικείο από τα παλιά. Εδώ παραπονιέμαι ξεκάθαρα στον Θεό αφού βέβαια αμφισβητώ την ύπαρξη του και στη συνέχεια τον ειρωνεύομαι ως Εβραίο και ότι με πουλάει και μετά το παίζει ωραίος. Η γκρίνια είναι η δεύτερη φύση μου. Αλλά δεν ηρεμώ αν δεν αλλάξω αυτό που δεν μου αρέσει. Πλέον πιστεύω στις πράξεις και όχι στα λόγια. Πολλές φορές μου τυχαίνουν στραβά και χαλάνε τα πράγματα ενώ νιώθω αόρατος στα σόσιαλ μετά από χρόνια απουσίας και την εξωτερική μου παρακμή (glow down). Στο τραγούδι επίσης μιλάω για την σεξουαλικη μου ταυτότητα όπου ξεκαθαρίζω πλέον ότι είμαι side, που από μόνο του είναι λίγο κακότυχο αφού πολύ λίγοι στον κόσμο έχουν αφήσει την κυρίως σεξουαλική πράξη για τα side παιχνίδια. Γύρω στο 2020 είχα φτάσει στον πάτο ψυχολογικά, λίγο πριν αρχίσω την θεραπεία με τον γιατρό μου. Ηθελα να τερματίσω την ζωή μου αλλά πάντα κάποιος φίλος με σταματούσε και βέβαια ήταν και ο φόβος του ίδιου του θανάτου και του άγνωστου. Δεν μου αρέσει να ταξιδεύω χωρίς κάποιο σχέδιο. Ετσι λοιπόν θεώρησα ότι ο Θεός δεν με ήθελε και έτσι με άφησε να ζήσω οπότε αυτό το «παράπονο» τραγούδι ουσιαστικά ευχαριστεί εμμέσως τον Θεό που με άφησε να κάνω τις δικές μου επιλογές και να αντιμετωπίσω τις φοβίες και τους δαίμονες μέσα μου με όπλο την ίδια μου την ψυχή. 

SEXY MONSTER TRAP

Αυτό το τραγούδι είναι τόσο για την πρώτη μου σχέση που ήταν κάπως σαν ένα σύννεφο από καπνό δυνατών τσιγάρων όσο και για τις δικές μου ανασφάλειες και κόμπλεξ. Η σχέση τελείωσε αλλά οι αδυναμίες έγιναν εθισμοί και εκεί που νομίζω ότι βρίσκομαι στην κορυφή μόνος μου πέφτω ξανά σε παγίδες και γνώριμα λάθη. Κυνηγάω ένα ανύπαρκτο λευκό τέρας όπως τον Μεγαλοποδαρο, έναν θρύλο, μέχρι που νυχτώνει και βλέπω τα πάντα από ψηλά και καταλαβαίνω ότι κυνηγούσα τον εαυτό μου. 

Νιώθω πλέον όμως πιο δυνατός έχοντας περάσει τόσα και αναγνωρίζω τις παγίδες που με δελεάζουν και η επιλογή είναι πλέον στο χέρι μου και στο αν θα καταφέρω να πηδήξω από την κορυφή του πόνου στην απέναντι μεριά στην πηγή του φόβου, δηλαδή του ίδιου μου του εαυτού. Πλέον το σκοτάδι ανήκει πίσω φωτίζοντας τις μικρές όμορφες αναμνήσεις της καρδιάς. Χάρη στην αμφισβήτηση των δυνατοτήτων μου της σχέσης μου εγώ πείσμωσα ουσιαστικά και άρχισα επιτέλους να βρίσκω την φωνή μου έστω και αργά εστω και άτσαλα. Σηματοδοτεί την νέα αρχή στη ζωή μου, πλέον λιγότερο αφελής, λιγότερο αγαθός και ντροπαλός, με πυγμή και χωρίς φόβο. 

Είναι εύκολο να πέσει κανείς σε παλιές ανασφάλειες τύπου είμαι άσχημος, είμαι γερασμένος, γιατί δεν έχουμε καταφέρει να καταλάβουμε την αξία μας οπότε είναι πιο ασφαλές εκεί... στο γνώριμο αυτο-μαστίγωμα. 

Τέλος, το τραγούδι αυτό ήταν το πρώτο που μελοποίησα και γι' αυτό έχει τεράστια σημασία, αφού βρίσκεται ακόμα και στο stage name. Για να μου θυμίζει πάντα ότι ακόμα κι αν όλη η Ελλάδα με μισήσει, εγώ δεν θα ξαναπέσω στην αυτο-καταστροφική μου παγίδα, γιατί πάνω απ' όλα γράφω την μουσική μου για εμένα, και κρατάω μόνο ό,τι αρέσει σε μένα και στον μικρό μου εαυτό που του χρωστάω ένα χαμόγελο. 

Σε κάποια φάση εθίστηκα, κάθε μέρα άκουγα την μουσική μου, τους στίχους από το "Γιώργος" και έκλαιγα, χόρευα με το "Χρώμα" στο βούνο με το όραμα ότι χορεύουν κι άλλοι μαζί μου. Ακύρωνα σχέδια για να πάω μόνος μου να ακούσω τα τραγούδια, ακόμα κι αν δεν ένιωθα τόσο άνετα να ακούω την φωνή μου. Νιώθω ευγνωμοσύνη που κατάφερα μετά από τόσα χρόνια να ακούσω στα αυτιά μου τα λόγια που έγραψα και φαντάστηκα και να αρχίσω να θεραπεύω τα τραύματά μου. 

Το Τέρας της Ζήλιας  

ΖΗΛΙΑΡΗΣ

Το πράσινο τέρας της ζήλιας. Εγώ δεν υπήρξα ζηλιάρης, ίσα ίσα που είμαι ανοιχτός και αλλάζω ανάλογα τον άλλον. Ωστόσο μέσα μου σίγουρα καίει κάτι σαν ζήλια χωρίς όμως να την εκφράζω. Σίγουρα δεν κοιτάω κινητά συχνά ούτε ρωτάω κανέναν που θα πάει και τι θα κάνει. Η πρώτη μου σχέση βέβαια είχε αρκετή παθολογική ζήλια και έψαχνε το κινητό μου, με παρακολουθούσε και άλλα. Τώρα βέβαια που άρχισε να προχωράει, ενώ εγώ όχι, με πιάνει μια μικρούλα λογική ζηλίτσα. Κι αν θα κοιτάξω μέσα από κλειδαρότρυπα δεν θα είναι από ζήλια αλλά από περιέργεια. 

Πιο πολύ ζηλεύω αυτούς που έχουν καταφέρει πολλά στη ζωή τους, ή που έχουν κάποιο ταλέντο έμφυτο που θα ήθελα κι εγώ. Εντέλει όμως η ζήλια λένε κλέβει την χαρά και μπορεί να γίνει τοξική όταν γίνεται φθόνος. Είναι πιο όμορφος ο κόσμος όταν θαυμάζεις κάποιον αντί να τον ζηλεύεις.

Δεν θα μπορούσα να καταφέρω τίποτα χωρίς την Chroma Choir που με βοήθησαν να καλύψουν την ακατέργαστη φωνή μου, και θαυμάζω τις φωνές τους. Δεν είμαι τραγουδιστής προφανώς, ούτε έχω λόξα να γίνω viral, αλλά μου αρέσουν τα shows με νόημα αλλά και χαρά και εφέ.

Οραματίζομαι, γράφω και μετά προσπαθώ να τα φέρω στον υλικό κόσμο. Νιώθω τον χρόνο να περνάει και πιστεύω ότι αν δεν εκφράσω αυτά που θέλω τώρα που είμαι σχετικά ακόμα νέος δεν θα το κάνω ποτέ. Είμαι εκτός τόπου και χρόνου με τις νέες γενιές να με ξεσκίζουν με το μικρό τους δακτυλάκι στο τικτοκ, ωστόσο δεν ζηλεύω γιατί έμαθα ότι ο καθένας έχει το δικό τους καρμικό σενάριο και για κάποιον ανώτερο λόγο πρέπει να φτιάξω αυτά τα τραγούδια, με κάθε τρόπο, ακόμα κι αν τα ακούω μόνος μου ή ακόμα κι αν τα ακούσουν μετά τον θάνατο. 

Μου αρέσουν πολύ οι συναυλίες, οπότε με την βοήθεια του κοινού αλλά και της Chroma Choir θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα ένα ουσίωδες αλλά και φαντασμαγορικό #SMTMCshow. 

Έχω φάει με το κουτάλι πολύ μίσος και θα ήθελα μόνο χαρά και αγάπη αν γίνεται από δω και πέρα, και δεν είναι κακό να ζητάς και λίγη επιβεβαίωση όταν έχεις δώσει τόσο πολλή στους άλλους. Δεν με επηρεάζουν πολύ οι haters, που θα είναι αναπόφευκτοι για πολλούς λόγους, έχω σκληραγωγηθεί και πλέον είμαι...

Το Τέρας των Χρωμάτων

ΧΡΩΜΑ

Το Χρώμα έρχεται να δείξει την γκρίζα κοινωνία που χτίσαμε και που επιλέξαμε μεταφορικά και κυριολεκτικά. Μιλάει για την τηλεόραση, για την πολιτική, για την δικαιοσύνη, για το “woke” τρικ των εταιρειών για να καλύψουν τα σκάνδαλα των πολιτικών αποπροσανατολίζοντας την μάζα για άλλη μια φορά στην ιστορία, προωθώντας την λάθος εικόνα ότι οι μειονότητες θέλουν να αντικαταστήσουν και όχι να προσαρμοστούν. Το τραγούδι προτρέπει τους πάντες να βάλουν λίγο χρώμα στο γκρι τους, να κυνηγήσουν δηλαδή αυτά που αγαπούν και να επαναστατήσουν κατά του Τέρατος του κράτους για να κάνουν τις αλλαγές που χρειάζονται για την βελτίωση της ποιότητας ζωής. Κάνουν κάποιοι τα στραβά μάτια σε πολύ σημαντικά ζητήματα για να καταλήγουν να ασχοληθούν με την ΛΟΑΤΚΙ και το κίνημα woke, που μπροστά στα τόσα χρόνια στην αφάνεια, λίγη άτσαλη διαφορετικότητα δεν έπρεπε να ενοχλήσει τόσο. Αλλά ήταν τόσο άτσαλη γιατί το κίνημα αυτό δεν ξεκίνησε από την κοινότητα την ίδια αλλά από εταιρείες τύπου Netflix και Disney με κερδοσκοπικό χαρακτήρα πάνω στις πλάτες των μειονοτήτων. Άρα μήπως αυτοί που ενοχλήθηκαν πρέπει να το ξανασκεφτούν και να ασχοληθούν καλύτερα με το σύστημα σαν σύνολο, ώστε να υπάρχει ισορροπία και inclusivity;